א.
ביום שבת בכלל,
כולל שבת זו,
ווערט אויפגעטאן "ויכולו השמים והארץ וכל צבאם" ו פון די ששת ימי המעשה,
מיט די צוויי פירושים אין "ויכולו"
(ווי דער צ"צ איז מבאר באוה"ת 2)):
מלשון כליון
(דער ערשטער פירוש),
און מלשון תענוג
(דער צווייטער פירוש).
דאס הייסט:
ביום השבת ווערט די עלי' וכליון פון די ששת ימי המעשה,
און עי"ז ווערט דערנאך דער ענין פון המשכת התענוג אין די ששת ימי המעשה. ובכללות זיינען די צוויי ענינים
(כליון ותענוג) –
העלאה מלמטה למעלה
(כליון פון די ששת ימי המעשה)
און המשכה מלמעלמ"ט
(המשכת תענוג בששת ימי המעשה).
Ikar
שיחת ש"פ יתרו ה'תשד"מ.
Reader controls and commentary are loading.