שיחת יום ג' פ' מטות, שבעה עשר בתמוז, יהפך לשמחה, ה'תשד"מ בביהכנ"ס אחרי תפלת המנחה

א.
האט דאס רעדן יעצט קומט בהמשך דערצו וואס בשנים האחרונות האט מען מחדש געווען דעם מנהג ישן-נושן צו זאגן "דברי כבושין" ביום התענית 1.
אבער איידער מען הויבט אן דארף מען מקדים זיין,
אז כאטש מען איז מדגיש אז מען שטייט אין א "יום תענית" און אז מען רעדט "דברי כבושין" –
דארף מען אבער וויסן אויך דאס וואס דער אלטער רבי איז מבאר אין אגרת התשובה 2,
אז א יום התענית איז
(ניט נאר זכרון העוונות 3, נאר)
א "יום רצון",
וכלשון הכתוב 4 "הלזה תקרא צום ויום רצון להשם".