שיחת יום ב' פ' חוקת בלק, ז' תמוז ה'תשמ"ב

א.
אזוי ווי ס'זיינען דא א סך אידן וואס האלטן נאך פארן אפפאסטן זיך –
דארף מען דאך ניט אפּהאלטן דעם עולם,
און יעדער רגע איז
(במיוחד) יקר;
ביחד עם זה אבער,
איז דאך א צום ותענית אן "עת רצון",
ווי דער אלטער רבי איז מבאר בארוכה אין אגרת התשובה 1 אז א צום ותענית איז א "יום רצון לה'" 2,
און ווי ער זאגט דארטן 3 אויך אז דאס גייט אויך אויף א תענית "עד אחר חצות היום בלבד"
(א "תענית שעות"),
ווייל אויך אזא תענית "מיחשב ג"כ תענית בירושלמי 4 ",