שיחת ש"פ וירא, כ"ף מרחשון ה'תשמ"ו

א*.
[בענין "כתר"א" (כתר) בלשון תרגום,
בירור השבעים לשון:]
כידוע אז דער ענין התרגום דערגרייכט למטה מטה. בין צו אוה"ע,
ועד כדי כך אז דער יום שכתבו הזקנים התורה יונית איז געווען "קשה לישראל כיום שנעשה העגל" 1
(היפך מתן תורה) –
אעפ"כ,
לאחרי ווי מ'האט בפועל מתרגם געווען די תורה,
קומט דורך דעם צו אן עילוי,
אז דאס דערגרייכט אויך למטה מטה,
צו אוה"ע
[ווארום דאס רעדט זיך וועגן תרגום תושב"כ,
וואס אוה"ע מעגן לערנען 2,
ניט ווי תושבע"פ וואו ס'איז דא דער איסור 2 פון "עכו"ם שעוסק בתורה" 3].
בדוגמא ווי תרגום אונקלוס,
ועד"ז תרגום יון.
ועד"ז אלע תרגומים פון תורה,
ביז דער תרגום פון תורת החסידות ע"י כ"ק מו"ח אדמו"ר,
וואס קומט בהוספה אויף דעם תרגום פון משה "באר היטב –
בשבעים לשון" 4,
און תרגום אונקלוס וכו'.