א.
מ'האט שוין גערעדט כמ"פ וועגן דעם מנהג פון רעדן און הערן) "דברי כבושין" אין א יום צום ותענית
(וואס יעמולט איז א "יום רצון לה'",
אן "עת רצון",
כדלקמן 1).
האט מען שוין גערעדט "דברי כבושין" מערערע מאל אין ימי צום
(און ס'איז שוין אויך אפגעדרוקט) –
דעריבער וועט מען איצטער ניט איבער'חזר'ן דאס וואס מ'האט גערעדט,
מ'וועט נאר רעדן נקודות עיקריות:
Ikar
בס"ד. שיחת יום ג' פ' ויחי, עשרה בטבת, יהפך לשמחה, ה'תשמ"ב בבית הכנסת, אחרי תפלת מנחה
Reader controls and commentary are loading.