בס"ד. שיחת ליל א' דחגה"ס ה'תשמ"ב

בבית הכנסת,
אחרי תפלת ערבית
א.
מ'האט פאר-א-יארן גערעדט בארוכה',
אז אע"פ וואס בזמן הבית האט מען אנגעהויבן שמחת בית השואבה
(בפועל)
די צווייטע נאכט סוכות,
במוצאי יו"ט הראשון
(ווייל די שמחה איז געווען פארבונדן מיט א חליל (וכלי שיר),
וואס "החליל..
אינו דוחה לא את השבת ולא את יום טוב" 3)
איז אבער בזמן הזה,
בזמן הגלות
(וואס די שמחה איז ניט פארבונדן מיט כלי שיר)
הויבט זיך אן שמחת בית השואבה
(בכמה ענינים)
גלייך מיט א שטורעם פון דער ערשטער נאכט פון סוכות.