ש״פ וישב, כ*ג כסלו, מסרת טבת

ובלשון החסידות• כביאור מאמר חז״ל".

לא הגלה הקב״ה את ישראל לבין האומות אלא כדי שיתוספו עליהם גרים",

אז.

גרים" איז מרמז און גייט אויר די גיבובי קדושה וועלכע געפינעז זיך בכל עניני העולם,

און דאם וראם,

הגלה הקב״ה את ישראל" אין פאר־ שידענע מקומות בעולם,

איז בכדי בו מברר ומובך ומעלה זיין די ניבובות וועלכע געפינען זין־ אין יענעם ארט.

און דעריבער,

בדקה עשה הקב״ה לישראל שפיזרו לבין האומות״ - ווייל דורך דעם קומט בו די מעלה פון זייער עבודה בבירור הניבובי קדושה וועלבע געפינען זיך

(אין די מנהגים)

בכל מדינה ומדינה ובכל מקום ומקום.

דערפון איז מובן די מעלה אין דעם וואס אידן ווערן פאנאנדערגעשפרייט און כאזעבן זיך אין מערערע פארשידע־ נע מדינות בעולם - ביז באופן פון,

ופרבת יפה וקדמה ובפונה ונגבה"

(כברכת הקב״ה ליעקב״)

- ווייל דוקא דורך דער עבודה פון אידן בכל מדינות העולם באופן של התלבשות פנימית

(בכל מקום לפי ענינו/ דורך זיך באזעבן און לעבן אין דעם לאנד,

און זיך אוים־ פירן בעגינים המותרים לויט מנהגי ה־ מדינר,

קען א איד אויפטאן דעם בירור וזיכוך

(באופן של מלמטה למעלה)

פון כל מקום ומקום לפי ענינו הוא,

אזוי עם ווערט א,

דירה לו יתברך בתחתונים" 1 ,

•תחתונים" לשון רבים,

לויט יעדער תח־

תון

(ומקום)

בגדרו הוא.

משא״כ בשעת מ׳געפינט זיך דארט באופן עראי,

אדער מ׳איז דארט משפיע ממקום אחר,

טוט מען דארט ניט אויר מיט דעם זעלבן אופן ווי כשעת מ׳לעבס דארט כקביעות ובהתיישבות און מיאיז באקאגט מיט די די מנהגי המקום.

נופר לזה - קומט דורך דעם צו אין דעם תוקף והצלחה פון דער עבודה.

ווי פארשטאנדיק בפשטות: דער טעם אויר די חילוקי המנהגים

(ע״פ תורה)

בין מדינה למדינה,

איז צוליב די ספעציעלע איינגשאפטן פון דער מדינה

(תכונת המקום,

תכונת אנשי המקום וכיו״ב/ אוו דערפאר,

בשעת מ׳פירט זיך לויט דעם מנהג המקום - וועלכער איז מער צוגע־ פאסט צו תבונת מקום זה - ברענגט דאם מער הצלחה.

דעריבער דארר א איד וואם געפינט זיר במקום זה ויך פירן לויט מנהג המדינה,

ביז אז ער דארר אויך אויסנוצן די מנהגי המקום אין זיין עבודת השם,

ווייל דורך דעם ברענגט עם מער הצלחה אויר אין זיין עבודה בהתאם למנהגי המקום.

[ביז אז דאם גופא וואם דער דין איז אז מ׳דארר זין■ פירן לוים מנהגי המקום - מאכט דאם איבער אז דער מנהג המקום ווערט א הנהגה ע״ם תורה.

ד. ה. אז דארט וואו ס״איז ניט קיין סתירה צו הלכה,

איז הלכה עצמה מחייב א אידן צו זין־ פירן לויט מנהג המדינה בעניני משא ומתן/

ובזה גופא

[די עבודה בכל מקום בעולם]

זיינען פאראן בכללות צוויי ענינים ושלבים -

(א) די פעולה פנימית אין דעם תחתון,

אז מ׳ברענגט קדושה אפילו אין דעם מקום התחתון,

לויט זיינע גדרים.

אבער דאס קען זיין אין אן אופן אז דער תחתון בלייבט א תחתון און ער איז מער ניט ווי מקבל פון דעם

ספר השיוזות - ה׳תשנ״ב

עליון המשפיע.

דערנאך דארך זיין א העכערער אופן העבודה:

(ב) דער בירור וזיכוך איז עד כדי כך,

אז דער מקום

(תחתון)

עצמו

(בתכונותיו המיוחדות)

ווערט א מקום תורה ומצוות,

דורך דעם וואם מ׳בויט דארטן אויה מוסדות של תורה ותפלה וגמילות חסדים,

בתי כנסיות ובתי מדרשות וכר,

אזוי אז דער מקום ווערט כאילו ווי זעלבסטשטענ־ דיק,

און דארף ניט אנקומען צו דער השפעה

(פון קדושה)

ממקום

(שני העליון יותר,

און נאכמער - ניט "כאילו",

נאר באופן אז מ׳איז מגלה די מעלה אין דעם תחתון עצמו,

ווי דער מקום ווערט אזוי ווי דער עצם אליין

(א דירה לעצמותו יתברך").

ואדרבה: די אנשי המקום טועו אויר• אין תורה ומצוות מיט זייער אייגענער איניציאטיוו

(יוזמה/ בהתאם צו די ספעציעלע מנהגים ודרכים

("הלך בנימוסי׳")

פון דעם מקום,

מיט וועלכע ער צייכנט זיר אוים פון אנדערע ערטער.

ג. עפ״ז איז פארשטאנדיק דער אויפטו פון דורנו זה לגבי הדורות שלפני זה: אין די דורות שלפני זה זיינען אידן ניט געווען אזוי פארשפרייט בכל קצוי תבל ווי בדורנו זה.

לא מיבעי בזמן שבית המקדש הי׳ קיים ווען אידן זיינען געווען אין ארץ ישראל

(וסביבתה/ נאר אפילו אין די דורות הראשונים אין גלות,

זיינען אידן געווען נאר אין מדינות מסויימות,

עכ״פ נאר אין חצי כדור העליון: משא״כ בדורות שלאחרי זה - זיינען אידן געווארן מער פאנאנ־ דערגעשפרייט אין מערערע מדינות,

ביז אויך אין חצי כדור התחתון

(אין

אמעריקא וכו׳/ ובכל דור ודור איז אין דעם צוגעקומען נאכמער,

ביז אונזער דור - וואו אידן געפינען זין־ בכל קצוי תבל ממש,

און זיינעו דארט מקיים תומ״צ,

ובאופן של התלבשות לפי מנהגי המקום,

ביז אז זיי האבן אויפגעבויט און זיינעו ממשיך אויפבויען מוסדות של תורה ומצוות בבל מקום ומקום לפי ענינו.

בשעת מ׳טראכט זיך אריין אין דעם - אפילו לרגע קל - זעט מען דעם אויפטו פון אונזער דור לגבי פריער־ דיקע דורות,

אין דעם וואם מ׳האט דעם בירור וזיכוך פון כל מדינה ומדינה שבעולם.

וע״פ המדובר לעיל

(וכמה פעמים/ אז לויט אלע סימנים האט מען שוין פארענדיקט אלע בירורים,

איז מוכן פארוואם מ׳האלט שוין בא דער גאולה.

ד. אלע ענינים זיינען אויסגעשטעלט באופן של כללות ופרטות".

דער ענין הנ״ל - שלימות בירור העולם -שפיגלט זיר א9 במיוחד אין דעם בירור פון מדינת צרפת.

ובהקדים,

אז אין איינער פון די יעודי הגאולה

(אין דער הפטורה פון לעצמן שבת)

טייטשט מען אוים בפירוש מדינת צרפת: "וגלות החל הזה לבני ישראל גו׳ עד צרפת גו׳ ירשו את ערי הנגב,

ועלו מושיעים בהר ציון לשפוט את הר עשו והיתה לה׳ המלוכה" 15 .

דארף מעז פארשטיין: פון דעם וואם דער נביא איז מפרט דעם גלות וגאולה

ש״פ וישב,

כ״ג כסא,

סמז׳ח טבת

פון צרפת,

איז מובן אז ס׳איז ד? א שייטת מיוחדת ביניהם,

יוארום אפילו אז אידן זיינעז לכתחילה פארשיקם גע־ ווארן בתחילת הגלות אין צרפת",

איז למאי נפק*מ דאס אויסטיימשן אין פסוק,

ובפרט אין א יעוד וואם רעדט זין•

(ניט וועגן התחלת הגלות כמעט צוויי טויזנט יאר צוריק,

נאר)

וועגן דער גאולה!

איז דערפון פארשטאנדיק אז אין דער גאולה איז נוגע אז דאם איז פאר־ בוגדן מיט צרפת,

און אז,

גלות החל הזה"

(התחלת הגלות)

איז געווען אין,

צרפת*.

ויש לומר הטעם,

ווייל שלימות בירור העולם -,

והיתה לה׳ המלוכה* -ווערט אויפגעטאן דורך דעם בירור ועלי׳ פון

(,

בני ישראל* אין)

צרפת,

כדלקמן.

ה. וועט מען עם פארשטיין לויט דעם שינוי וחידוש אין דער יחם פון אידן בדורנו זה צו מדינת צרפת,

לגבי דעם יחם אין דעם דור פון דעם אלמן רבי׳ן:

ס׳איז ידועי*,

אז אין דער ציים פון דעם אלטן רבי׳ן,

ווען ס׳איז געווען די מלחמה צווישן נאפאליאו פון פראנק-רייד

(צרפת)

און דעם צאר אלכסנדר פון רוסלאנד,

האט דער אלטער רבי געהאלטן

(ניט ווי אן אנדער גדול בישראל")

אז לטובת המצב הרוחני פון אידן בעניני יראת שמים איז בעסער אז

רוסלאנד זאל מנצח זיין און צרפת זאל האבן א מפלה.

ובלשונו הק׳י׳:,

אם ינצח ב*פ

[בונא־ פארט"]

יורבה העושר בישראל ויורם קרן ישראל,

אבל יתפרדו ויתרחקו לבן של ישראל מאביהן שבשמים,

ואם ינצח א׳ !אלכסנדר]

אם בי יורבה העוני בישראל ויושפל קרן ישראל אבל יתקשרו ויתחברו ויתעקדו לבן של ישראל לאביהן שבשמים*.

דער טעם אויף דעם איז געווען,

ווייל צרפת

(און נאפאליאן בראשה)

האם מיט זיד דעמולם פארגעשטעלט א תנועה פון חופש ר*ל מכל עניני דת ואמונה אין דעם אויבערשטן.

און די קליפה פון מלכות צרפת

(נאפאליאן)

- וועלכע איז געווען,

תוקף הקליפה והדין הקשה* צוליב זייער,

גאות והתנשאות לתלות ולסמוך על כחו וגבורתו כו׳ לומר כחי ועוצם ידי ומסלק ההשגחה ואמונה ובטחון באלקים מ׳*

(בדוגמת די קליפה פה סנחריב/ ווי דער מיטעלער רבי איז מבאר״ - איז ניט געווען בלויז אן עניו לפי שעה כו׳,

נאר נוגע לכל הזמנים והדורות לאחרי זה,

מדוע בדברי הימים אז די פראנצוי-זישע רעוואלוציע בשנת תקמ״ט

(וואס אלם תוצאה דערפון איז נאפאליאן גע-ווארן פירער פון צרפת עטלעכע יאר שפעטער)

איז געווען אויך אן אידיע־

ספר השיחות - ח׳תשנ״ב

לאגישע מהפכה,

אן ?נין כללי וואם האט מיט זיר מיטגעבראכט א שינוי עיקרי אין דער גאנצער וועלם,

און זי איז געווען פון די מאורעות עיקריות אויר וועלכע ס׳זיינען אויפגעבויט גע-ווארן די יסודות ההנהגה פון דער "מאדערנער וועלט" און קולטור,

עד היום הזה:

ביז דער מהפכה,

איז די ממשלה פון צרפת

(ורוב המדינות)

געווען אינגאנצן אין דער האנט פון דעם מלך ומלכה,

און זיי האבו אנגעפירט מיט איר ווי בא זיי איז אויסגעקומען.

די רעוואלוציע איז געווען באגרינדעט אויף דעם אז מענטשן זיינען פריי צו זיך פירן ווי זיי ווילן,

און דערפאר האט מען אראפגע־ ווארפן דעם מלך ומלכה צו באפרייען די מדינה פון זייער שליטה וממשלה,

און דאס זאל איבערגיין צו הנהלת הציבור וועלכער שטעלט פאר כל אנשי המדינה.

כאטש אפילו אז דאם האט די מעלה וואם עם קומט צו אין חופש בגשמיות און אין צדק ויושר כו׳,

און דאס וואלט געבראכט א חירות ועשירות בא אידן -איז אבער וויבאלד אז מ׳האט דאס ניט באגרינדעט אויף דעם יסוד פון אמונה ובטחון בה׳ - האט דאס מיט זיך אויך געבראכט

(און ספעציעל דורך נאפא־ ליאן)

א צוגאנג פון חופש ברוחניות",

חופש פון עניני דת,

און פריקות עול והפקרות וכו׳,

וועלכע האט משפיע גע-ווען אויף נאד כו״כ מדינות בזמן ההוא ובזמנים שלאחרי זה.

ומטעם זה האט דער אלטער רבי מנגד געווען בכל התוקף קעגן מלכות

צרפת,

און האט מתפלל געווען אז זיי זאלן פארלירן די מלחמה,

ועד כדי כך,

אז צוליב דעם וואם ער האט ניט געוואלט זיין תחת שליטתם,

איז דער אלטער רבי מיט כל בני ביתו

(וכל רכושו ונכסיו)

אנטלאפן פון ליאדי"

(ביז אז בדרך הטבע אלץ תוצאה דער־ פוף־ איז דערנאך געווען די הסתלקות פון דעם אלמן רבי׳ן אין כפר פיענא במד טבת).

און ער האט מבטיח געווען

(דעם מיטעלן רבי׳ן),

עד לידי שבועה",

אז רוסלאנד וועט מנצח זיין די מלחמה,

און כך הוה.

וואס דורך דעם זיינען אידן דעמולט געראטעוועט געווארן פון דער השפעה בלתי רצוי׳ וואם וואלט געווען אויב דעמולט וואלט צרפת איינגענומען רוסלאנד,

און אידן האבן דערנאך געקענט ממשיך זיין עבודתם בקירוב לבם אל אביהם שבשמים.

ובמיוחד -דורך דעם גילוי פון תורת החסידות במדינה ההיא דורך רבותינו נשיאינו ממלאי מקומו פון דעם אלטן רבי׳ן.

ו. דערבי׳י ועט מען דעם חידוש וואם איז צוגעקומען במיוחד בדורנו זה אין דעם יחס צו מדינת צרפת,

בכח ובשליחות פון כ״ק מו״ח אדמו״ר נשיא דורנו":

ניט קוקנדיק אויף דעם וואס די מדינה איז געווען בזמנים ההם דער "תוקף הקליפה כו׳",

און האט מנגד געווען צו

סרס וישב,

כ״1 כסא,

מבח׳ה טבח

דןר הנהגה ע*פ יראת עמים ובפרט בדרך החסידות ומי,

וראם בוליב דעם האט דער אלטער רבי אזוי שטארק מנגד געווען בו איר נבחון

(כנ״ל ס״ה/ און אויר אין די דורות לאחרי זה" -זעט מען בפועל,

אז דער מבב אין ברפת איז ניט געווען אזוי מסוגל אויף יראת שמים כר,

און אויר בא רבותינו נשיאינו

(ממלאי מקומו פון דעם אלטן רבי׳ן)

איז נים געווען בקביעות

(כיב)

דער גילוי פון הסבת תורת החסידות אין ברפת״ -

איז דער מבב איבטער נשתנה גע-ווארן מן הקבה אל הקבה,

אז ניט נאר וואס דארטן האט דערגרייכט דער אור הקדושה

(ממקום אחר/ נאר אידן לומדי תורה

(נגלה דתורה ופנימיות התורה)

ומקיימי מבוות ביראת שמים האבן זיר דארט באזעבט לפשר זמן,

ובמיוחד -בשליחותו פון כ*ק מתח אדמו״ר נשיא דורנו,

און זיר דארט עוסק געווען אין לימוד התורה וקיום המבוות בהידור,

און מים שרייבן חידושי תורה וכר,

פון וועלכע אייר אנדערע

(במקומות אחרים)

קענען לערנען,

דורד דעם וואס דאס איז דערנאך ארויס אין דפוס וכיחב.

ובמיוחד - נאד דער בווייטער וועלט מלחמה,

זיינען בהשגחה פרטית אנגעקו־ מען אהינבו און זיר דארט באזעבט אידן פון פארשידענע מדינות,

ביז אז זי איז געווארן א מקום ומרכז פון תורה און אידישקייט,

פון הפבת התורה והיהדות בכלל און הפבת מעינות החסידות במיוחד,

דויד דעם וואם מ׳האם דארט

אויפגעשטעלט א ריבוי מוסדות של תורה ותפלה,

כולל ובמיוחד - ישיבת,

תומכי תמימים ליובאוויטש*,

*וין•,

אחי תמימים* וכיו״ב,

מיט כו״ב סניפים,

און מוסדות חינוד בכלל על מהרת הקודש,

און נוסף לזה - דרוקט מען דארט ספרים,

אין נגלה דתורה און אין פנימיות התורה,

וכ*ז באופן פון הולר ומוסיף ואור.

און דער חידוש בדבר איז מובן ע*פ הנ״ל: כשם ווי דאס איז בנוגע בו דער עבודה בכללות העולם,

אז מדור לדור זיינען אידן אנגעקומעז אין נייע,

ווייטע־ רע ערטער בכדי דארטן אויפטאן דעם בירור,

ווארום די שלימות הבירור איז בשעת מ׳באזעבט זיר אין דעם מקום און,

הלר בנימוסי",

מ׳נובט אוים די מנהגי המקים אויף מוסיף זיין אין עבודת השם

(בנ*ל סעיף ב)

- אזוי איז אויר בנוגע בו דער עבודה פון רבותינו נשיאינו אין הפבת התורה והיהדות און הפבת המזלגות חובה,

אז בהמשד הדורות איז אין דעם בוגעקומען מער און מער,

ביז אז בדורנו זה איז בוגעקומען דער בירור אויר פון מדינת ברפת,

אז ניט קוקנדיק אויף דעם וואם זי איז געווען א מקום תחתון ביותר און די מנהגי המקום זיינען געווען דאמאלם א סתירה בו עניני יראת שמים כו׳

(וואם דערפאר האט דער אלטער רבי מנגד געווען בו דעם נבחון פון ברפת/ האבן אידן בדורנו זה

(בכח פון כ״ק מו*ח אדמדר נשיא דורנו,

כדלקמן)

זיר באזעבט אין דער מדינה און איר מברר געווען און מזכר געווען,

ביז אז אדרבה - מ׳האט אויסגענובט די מנהגי המקום

(,

הלר בנימוסי")

אויף מוסיף זיין אין הפבת התורה והיהדות און הפבת תורת החסידות.

ז. ויש לומר אז דער כח אויף דעם

ספר השיחות - ח׳תשנ״ב

קומט דערפון רואם !וווי איו געווען דער סדר בא דעם נשיא הדור אליין,

כ״ק מדיח אדמו״ר:

דער מקום קבוע פון רבותינו נשיאינו ביז כ״ק מו״ח אדמו׳׳ר איז געווען אין מדינת רוסי׳.

אפילו ווען מיאיו ארויטגע־ פארן פון מדינה ההיא - וואט דאם האט זיר אנגעהויבן פון דעם רבי׳ן מהריש" - איז דאם געווען נאר באופן עראי,

על מנת לחזור.

בא נשיא דורנו איו זוגעקומען דער חידוש לגבי די נשיאים שלפניו - אז ער האט עוקר געוועז מקומו פון מדינת רוסי׳,

אה האט זיר באזעצט אין אנדערע מדינות.

ובכללות - זיינען בשנות נשיאותו געווען דריי תקופות,

פון לערך עשר שנים

(ווי גערעדט אמאל")

: די ערשטע תקופה

(תר״ם־תרפ״ח)

- בעיקר אין רוסלאנד,

די צווייטע תקופה

(תרפ״ח־ת״ש)

- אה פולה,

און די דריטע תקופה

(ת״ש־תש״י)

- אין ארצות הברית.

וע״פ המדובר לעיל,

אז בכל מקום דארף זיין די התלבשות להט די מנהגים ותכונות המקום

(.

הלך בנימוסי"׳/ זיינען געווען שינויים ממקום למקום אין דעם אופן העבודה פון הפצת התורה והיהדות און הפצת המעינות חוצה,

בהתאם צו דעם מקום וואו ער האט זיר באזעצט.

הש לומר,

אז וויבאלד אז בא נשיא דורנו עצמו איז געווען די התלבשות אה פארשידענע אופני העבודה,

פון רוס־ לאנד

(מקום אבותיו/ וואו אלע רבותינו נשיאינו האבן געטאן עבודתם,

ביז אין ארצות הברית,

חזי כדור התחתון -האט דאם געגעבן דעם כח צו אויפטאן

דעם בירור פון כל המקומות שבעולם,

אויר אין דעם תחתון ביותר,

וה מדינת צרפת וכיו״ב.

און דאם איז דער חידוש פון דורנו זה לגבי דעם דור פון דעם אלטן רבי׳ן

(און די דורות שלפנ״ז בכלל)

- ווי מ׳זעט עם בגלה ביחס צו מדינת צרפת:

לאחרי דער בירור וזיכוך וואם האט זיר אויפגעטאן דורך דער עבודה פון הפצת התורה והיהדות והפצת המעינות חוזה במשך כו״כ דורות פון דעם אלטן רבי׳ן,

וואם די עבודה האט אויפגעטאן א בירור וזיכוך אויר בכל העולם

(בדרך מלמעלה למטה/ ועוד ועיקר: קומענדיק אלס נעענטער זו דער גאולה ווען עם וועט זיין שלימות הבירור פון כל העולם - האט מען בדורנו זה באקומען פון כיק מו״ח אדמר׳ר נשיא דורנו נאד א העכערן כח,

זו אויפטאן דעם בירור אויר פון מדינת זרפת.

ובכללות יותר - האט זיו אנגעהויבן די עבודה בזה נאד פון דעם רבי׳ן מהר״ש",

כידוע" אז ער איז עטלעכע מאל געפארן אין צרפת און האט דארט געמאכט בעלי תשובה

(נוסך לזה וואס ער האט דארט געטראכט און אויפגע־ טאן עגינים אין תורת החסידות/ און דערנאד נאכמער - דורך דעם רבי׳ן

(מהורש״ב)

נ״ע,

וועלכער איז דארט געווען מערערע מאל,

ביז אז דארט

(אין מענטאן)

איז געווען דער.

בניך׳ פון המשך תער״ב הידוע",

און ער האט

ש״פ ויסב,

כ״נ כסלו,

מנה״ח טבת

ו8ו

דארטן אויר געשריבן א חלק פון דעם המשד".

און עיקר ושלימות הבירור - באופן של קביעות והתיישבות ובאופן פנימי",

ביז באופן פון הפצה - האט זיד אוים־ געטאן בדורנו,

דורך כ״ק סו״ח אדמו״ר נשיא דודנו,

וואס - נוסף לזה וואס ער איז געווען אין צרפת כמה פעמים,

און האט דארט געזאגט מאמרי חסידות" און שיחות״ - האט ער דארטן געשיקט שלוחים מבני ביתו,

וועלכע האבן דארט געלעבט כמה שנים",

און עובד געווען עבודתם בלימוד נגלה דתורה ופנימיות התורה,

און ער האט דארט געשיקט כתבי חסידות ואגרות קודש שלו,

און דארט ויינעו אייר צוגעגרייט געווארן כמה ענינים לדפוס"

[כמדובר כמ״פ די מעלה פון א דבר שבדפוס לגבי א כח״י,

אז דאם דערגרייכט צו א ריבוי גדול יותר מענטשן און איז צו זיי מעד צו־ גענגלעך,

משא״ב א כת״י,

וואס איז שייך נאר צו יחידי סגולה בא וועמען עם ליגט דער כתב און וועלכע קענען דאם לייענען.

ובפרט בשעת מ׳דרוקט אפ א דבר חדש,

וואס דאס האט אין א זיך א

37) פורים תרחיץ נפריז

(ספר השיחות חוקרו־ חורף ה׳שית ע׳ 257 וילת

חביבות מיוחדת וועלכע ערוועקט סקרנות בטבע האדם•*],

נוסף אויף כו׳׳כ דברי תורה וואם זיינען דארט געשריבן געווארן און

(דערנאד)

ארוים לדפוס,

ובכללות - האט מען דארט אויפגע־ טאו א בירור וזיכה־ בדיד התלבשות דויד,

הלך בנימוסי׳",

ודוקא מתור יראת שמים והידור,

בכדי אויפטאן דעם בירור באופן פנימי,

מיני׳ ובי׳,

וועלכער האט דורכגעבראכן די וועג און גיט דעם כח צו צוברעכן און מהפר זיין דעם תוקף הקליפה.

און דער גילוי דערפון כשלימות איז ארויסגעקומען לאחרי וואם כ״ק מו״ח אדמו״ר איז אנגעקומען אין ארצות הברית,

אין חצי כדור התחתון,

און האט דארט

(אין צרפת)

מייסד געווען ישיבת תומכי תמימים און נאר מוסדות,

און ממנה געווען און געשיקט שלוחים צו חך דארט באועצן און אויפבויען די מוסדות און מפיץ זיין תורה ויהדות בכלל און חורת החסידות במיוחד - ווי מ׳זעט במוחש,

ובפרט בשנים האחרונות,

די הצלחה גדולה ומרובה אין די אלע פעולות פון הפצת התורה והיהדות וה־ מעינות חוצה אין מדינת צרפת,

ועוד מדינות,

באופן דהולר ומוסיף ואור.

ביז אין אן אופן,

אז נוסף אויף דעם וואם נשיא דורנו גיט כח צו ממשיד זיין קדושה אויר אין דעם תחתון

(וואס דאס קען דאד אבער זיין אין אן אופן אז די קדושה ווערט דארט נמשד דוקא ממקום שני,

דער מקום פון נשיא דורנו)

- גיט

82 ו

ספר השיחות - ה׳תשנ״ב

ער כח אז אין דעם מקום גופא האט מען געמאכט א מקום ומקור אויף תורה,

דורך מייסד זיין דארט ישיבת תומכי תמימים,

אזוי ווי אין ליובאוויטש לכתחילה■ 4 ,

כאילו ווי דאס ווערט זעלבסט־ שטענדיק,

און דארף ניט אנקומען צו דער השפעה פון דעם מקור,

ווארום עם ווערט פונקט ווי דער ענין אליין.

ונוסף לזה - דרוקט מען דארט

(און מ׳האט אפגעדרוקט אויר בעבר)

דברי תורה,

בתורת הנגלה ותורת החסידות,

כולל - חידושי תורה,

וואם דאם איז אויך מדגיש ווי צרפת וכו׳ ווערן א מקור אויף עניני תורה לכל העולם כולו,

אז אנדערע זיינען מקבל פון די עניני תורה וואס מ׳דרוקט דארטן אפ,

און קענען אין דעם לערנען ואותיות מחכימות" וכו׳.

וכאמור לעיל,

די אויפטואונגען דארט איצטער זיינען דער גילוי בפועל פון די כחות וועלכע כ״ק מו״ח אדמו״ר נשיא דורנו האט דארט אריינגעלייגט בשנים שלפני זה 43 .

וואס זייענדיק דער

נשיא הדור - והנשיא הוא הכל* 4 - גיט ער דעם כח העצם צו כל אנשי הדור צו אויפטאן דעם בירור בכל העולם כולו,

אויך אין דעם מקום הכי תחתון.

ביז אין אן אופן אז אין דעם מקום ווערט נתגלה דער עצם אליין,

כנ״ל.

ח. ויש לומר אז דאם

[ובפרטיות -די צוויי ענינים אין דעם בירור:

(א) בירור התחתון

(אבער באופן אז ער בלייבט תחתיוx און

(ב) גילוי העצם אין דעם תחתון,

אזוי אז ער ווערט איין זאך מיט דעם עליון]

איז אויר מרומז אין דעם ווארט "צרפת":

"צרפת" איז פון לשון צירוף,

וואם באדייט דעם עניו פון צירוף ובירור וזיכוך,

ווי עם שטייט בנוגע צו דער גאולה 43 - "יתבררו ויתלבנו ויצרפו רבים".

וואם די גאולה קומט דאך דורך דער שלימות הבירור והצירוף פון כל העולם

(כנ״ל ס״א).

ולהוסיף

(ע״ד הצחות והרמז)

: "צרפת" איז אויר בגימטריא שבע מאות ושבעים

(770/ די שלימות פון מספר שבע,

ווי כל א׳ איז כלול מעשר

(שבעים/ און כל א׳ איז כלול ממאה

(שבע מאות/ און שניהם יחד

(שבע מאות ושבעים).

וי״ל אז דאם איז מרמז אז אין דעם בירור פון די מדינות,

ווערט נגמר ונשלם בירור כל העולם שנברא בשבעת ימי הבנין בכל הפרטים ופרטי פרטים.

נאכמער: ״770״ - איז דער מספר הבית פה כ״ק מו״ח אדמו״ר נשיא דורנו,

וואו ער האט געלעבט און עובד געווען עבודתו בעשר שנים האחרונות בחיים חיותו בעלמא דין אין ארצות הברית

(חצי כדור התחתון).

וי״ל אז דאס איז

ש״פ ויש^ כ״ג כסלו,

מנונ”וז טבת

83ו

מרמז אויף דעם צווייטן

(העכערן)

ענין אין דעם בירור וצירוף

[נוסף אוץ■ דעם בירור התחתון ביותר,

אבער באופן אז ער בלייבט א תחתון בערך צו דעם עליון],

אז דאס ווערט אזוי ווי דער עצם

(,

770״)

אליין,

דער בית פון נשיא דורנו,

דער מקור אויף הפצת המעינות חוצה בזמן הזה בכל קצוי תבל.

ויש להוסיף,

אז דער ענין שטייט נאכמער בהדגשה אין "הלך בנימוסי׳": מען נוצט אויס די תכונות המקום גופא למעליותא - צו מגלה זיין דעם עצם

(פון עצמות ומהות)

אין דעם מקום,

אזוי אז עס הערט זיו אן ווי דער ארט ווערט,

זעלבסטשטענדיק" בכל עניני תומ״צ

(ע״ד די מעלה אין דעם יש הנברא וואם ער איז מרגיש ווי,

מציאותו מעצמותו",

וויבאלד אז ער נעמט זיר פון עצמותו ית׳ וואם,

מציאותו" הוא מעצמותו ואינו עלול מאיזה עילה שקדמה לו ח״ו״יי).

וי״ל שהא בהא תליא: בכדי אויפטאן דעם בירור פון דעם תחתון ביותר,

דארף מען אנקומען צו דעם כח העצם.

מצד בחי׳ הגילויים - וואו ס׳איז דא א חילוק בין עליון ותחתון - קען מען ממשיך זיין אלקות אין א מקום וועלכער איז א כלי מוכשר לזה; משא״ב בכח העצם

(שלמעלה מעלץן ותחתון)

קען מעו מברר ומצרף זיין אפילו א מקום תחתון וואם איז ניט קייו כלי,

ביז נאכמער -ממשיך זיין דארט דעם עצם אליין.

און אווי אויר לאידך: דוקא דורך דעם מקום הכי תחתון - ווערט נתגלה דער עצם,

וואס טוט אויף דעם בירור בכל העולם.

ט. עפ״ז וועט מען פארשטיין אויך: די שלימות הבירור פון כל העולם אין דער גאולה -,

ועלו מושיעים בהר ציון לשפוט את הר עשו והיתה לה׳ המלוכה" - איז תלוי און דריקט זיר אויס אין דעם בירור בדיר התלבשות פון גלות,

צרפת״ - ובשני הענינים הנ״ל:

(א) זיי־ ענדיק דער מקום תחתון ביותר - ווערט דורר אים אויפגעטאן גמר ושלימות הבירורים פון כל העולם,

כמרומז בשמו,

צרפת" מלשון צירוף ובירור.

(ב) אין דעם בירור פון צרפת

(בגימטריא,

770׳׳)

איז אויר מרומז דער גילוי וואם גיט דעם כח צו מברר זיין כל העניניס כשלימות,

ביז באופן אז בכל מקום ומקום איז מען ממשיך דעם גילוי העצם.

י. בכדי מאכן נאד לייכטער פאר א אידן - האט מען געזען א דבר פלא וועלכער דריקט אוים בגלוי לעיני בשר דעם בירור והפיכה הג״ל וואם מ׳האט אויפגעטאן במדינת צרפת.

[און דאם איז אויר אן ענטפער צו די וואם קלאגן זיר פארוואם מ׳זעט היינט ניט קיין מעשה נסים

(ווי בדורות הראשונים).

אט - בהנאמר להלן - איז דא איין ביישפיל פון א נם,

וועלכער בא־ ווייזט ווי די טענה איז ניט אויסגע־ האלטן]:

ס׳איז ידוע ומפורסם אז יעדע מדינה האט איר ניגון מיוחד,

דער,

ניגון המדינה" נע״ד ווי דער דגל המיוחד של כל מדינה],

וועלכע מ׳זינגט אדער שפילט בא אן אסיפה אדער מאורע רשמי,

אדער ווען די תושבי המדינה קלייבן זיר צוזאמען בא מאורעות מסויימים רשמיים,

ועד״ז ווען באי־כח און פארשטייער פון דער מדינה פארן צו אנדערע מדינות,

וכיו״ב.

ס׳איז פארשטאנדיק,

אז דער ניגון

ספר השיחות - ה׳תשנ״ב

המדינה שטעלט מיט זיד פאר א דוגמא פון דער מדעה.

ועאכו״ב והין עם רעדט זיד וועגן דעם ניגון פון מדינת צרפת -כידוע,

אז דער ניגון איז נתחבר געווארן בעת דער מהפכה".

ובפרט ע*פ פנימיות הענינים - איז דאו ידוע" אז יעדע מדינה

(גדולה)

האט איר שר למעלה,

ויש לומר,

אז דאם איז אויר פארבונדן מיט דעם ניגון המדינה,

וועלכער איז אויסגעקליבען פון דער מדינה" 5 .

לפני כמה שנים■ 5 האבן חסידים אנ" געהויבן זינגען דעם ניגון פון מדינת צרפת — דער ניגון של המהפכה — מיט די ווערטער,

האדרת והאמונה לחי עולמים..

התהלה והתפארת לחי עולמים"־ 5 .

א משך זמן קצר לאחרי זה - האט פאסירט א דבר פלא ביותר: מדינת צרפת האט געמאכט א שינוי אין דעם ניגון המדמה הב״ל".

ובסיבת הדבר - זיינען אלטע חסידים מסביר,

אז לאחרי וואם דער ניגון איז נתהפך געווארן לקדושה

(כנ״ל),

האט דאס דערהערט דער שר ומזל למעלה פון מדינת צרפת,

און דאם האט גורם געווען למטה דעם שינוי אין דעם ניגון,

מצד דעם רגש אז דאס איז געווארן א ניגון וואם באלאנגט בתחום הקדושה,

א חסיד׳ישער ניגון,

וועלכע מ׳זינגט בא חסיד׳ישע פארברענגענישן,

בולל אויך - ביי התוועדויוח אין מדינת צרפת עצמה!

דערביי זעט מען בגלוי דעם שינוי להקצה וואם האט זיר אויפגעטאן בדורנו זה לגבי דעם דור פון דעם אלטן רבי׳ן:

מען האט גענומען דער ניגון און אים מהפך געווען לקדושה -,

האדרת והאמונה לחי עולמים",

און מען זינגט אים

(מיט די זעלבע תנועות)

בא חסיד׳ישע פארברענגענישן,

בא וועלכע מ׳רעדט דברי התעוררות בעניני תומ״צ און תורת החסידות.

ועד כדי כך,

אז עם זיינען דא אזוינע וואם ווייסן גארניט אז דאם איז א ניגון גענומען פון,

ערגעץ",

נאר מיינען אז דאם איז א חסיד׳ישער ניגון מעיקרא

[אז מזמן לזמן ווערן נתחדש נייע חסיד׳ישע ניגונים דורך די וועלכע זיינען מסוגלים צו מאכן א גוטן ניגון,

און בשעת דאס ווערט נתקבל ע״י הציבור און מ׳זינגם עם בציבור,

ווערט עם א חלק פון חסיז״ישע ניגונים]!

יא. פארוואם דערמאנט מען וועגן

קצב הניגון ורכט פת תנועותיו

(מפני הכבודה דפ הצעת מנהיגה של צרפת דאז.

ובשנת תשם״פ שינה פותו מנהיגה החדש

(הנוכחי)

חזרה לקצבו הקודם.

הח1״ל.